|
Konstal N+ND
602+456
Po wojennych zniszczeniach, zaistniała potrzeba szybkiego uzupełnienia braków taborowych polskich przedsiębiorstw tramwajowych. Wyprodukowanie nowoczesnego tramwaju, wyłącznie siłami krajowego przemysłu nie było wówczas możliwe, dlatego zdecydowano się skopiować konstrukcję prostego i łatwego, zarówno w produkcji jak i eksploatacji, niemieckiego tramwaju wojennego KSW. Pierwsze wagony silnikowe, określone jako "normalizowane" (stąd, do dziś stosowany w oznaczeniach konstrukcyjnych polskich tramwajów, symbol N) wyprodukowano w Chorzowie, w 1949 roku. W latach 70. wagony generacji N poddano modernizacji, wzorując się na prototypowym wagonie typu 4NJ. W jej ramach zlikwidowano drzwi z lewej strony pudła, usunięto zbędne stanowisko motorniczego, zmodyfikowano wygląd zewnętrzny, a także zainstalowano napędy drzwi itp. Zmodyfikowane w ten sposób wagony eksploatowane były w Poznaniu do końca 1992 roku. Do celów muzealnych pozostawione zostały m.in. dwa wagony, o numerach 602 (silnikowy) oraz 456 (doczepny). Oba wagony zostały kilka lat temu wyremontowane i nadano im wygląd z okresu tuż po modernizacji.
Ilość miejsc siedzących: 27 (wagon silnikowy 15 + wagon doczepny 12)
Maksymalna ilość osób: ok. 50 osób
Nagłośnienie: wewnętrzne w obu wagonach (radio CD + mikrofon) i zewnętrzne (radio CD + mikrofon)
Konstal 102N
1
Na bazie konstrukcji, przeznaczonego dla Warszawy, tramwaju typu 13N, opracowany został wariant uproszczony tego tramwaju, przeznaczony do eksploatacji w pozostałych miastach. Wagon typu 102N był dwuczłonowy i posiadał zmienioną stylistykę czoła, a także układ elektryczny z rozrządem bezpośrednim i nastawnikiem ręcznym. Ze względu na stwierdzone mankamenty, wyprodukowano tylko 42 "kanciaki". Do Poznania, w 1970 roku, trafiło osiem z nich. Ostatni wagon (nr 5) zakończył służbę w 2004 roku. Do celów muzealnych zachowany został wagon o numerze 1, który po przeprowadzonym remoncie, odzyskał wygląd zbliżony do początkowego okresu służby.
Ilość miejsc siedzących: 32
Maksymalna ilość osób: ok. 60 osób
Nagłośnienie: wewnętrzne (radio CD + mikrofon)
Konstal 102Na
71
Wagon o numerze bocznym 71 był ostatnim liniowo eksploatowanym wozem generacji 102N. Tramwaj ten eksploatowany był liniowo aż do roku 2006. W ostatnich miesiącach eksploatacji kursował w malowaniu kremowo-zielonym - przemalowany z okazji 125-lecia komunikacji miejskiej.
Wagon trafił do remontu z którego powrócił w 2008 roku. Obecnie jest czynnym wagonem liniowym, stylizowanym na historyczny. Wagon posiada stałą obsługę motorniczych i przypisany jest do służby na konkretnej linii (w rozkładzie zimowym 2008/2009 jest 11/3 w dni robocze).
Ilość miejsc siedzących: 32
Maksymalna ilość osób: ok. 60 osób
Nagłośnienie: wewnętrzne (radio CD + mikrofon)
Konstal 105N
194+193
Pod koniec 1974 roku do produkcji wdrożono nowoczesny tramwaj typu 105N. Posiadał on układ elektryczny oparty o rozwiązania zastosowane w wagonach 13N, natomiast wyróżniał się nowoczesnym wyglądem, mocno przeszklonego i wzbogaconego o dodatkowe drzwi, pudła. Stał on się wówczas symbolem nowoczesności polskiej komunikacji miejskiej. W Poznaniu wagony tego typu od lat są modernizowane i przebudowywane, co spowodowało, że skład wagonów 194+193 jest jednym z ostatnich, którego wygląd i wyposażenie umożliwiły przywrócenie stanu fabrycznego.
Ilość miejsc siedzących: 40
Maksymalna ilość osób: ok. 80 osób
Nagłośnienie: wewnętrzne (radio CD + mikrofon)
Düwag GT8
685
Wagony GT8 dla przedsiębiorstwa Rheinbahn Düsseldorf zostały dostarczone na przełomie lat 60. i 70. Część wyprodukowano jako nowe, a część powstała jako uzupełnienie, dostarczonych wcześniej, wagonów GT6, o człon środkowy. Pierwsze tramwaje GT8 trafiły do Poznania pod koniec 1996 roku. Uratowały one sytuację taborową MPK, w sytuacji koniecznych kasacji wyeksploatowanych wagonów rodziny 102N/102Na, a równocześnie rychłego otwarcia trasy PST. Wagony swą wygodą i niezawodnością zyskały sobie duże uznanie zarówno poznaniaków, jak i pracowników MPK.
W lipcu 2008 roku wagon GT8 685 zyskał odnowione malowanie. To ostatni tramwaj w Poznaniu posiadający oryginalne malowanie przewoźnika z Duesseldorfu.
Ilość miejsc siedzących: 60
Maksymalna ilość osób: ok. 80 osób
Nagłośnienie: wewnętrzne (mikrofon przy stanowisku motorniczego)
|
| |
Jelcz RTO
1679
opis w przygotowaniu...
Ilość miejsc siedzących: w przygotowaniu...
Maksymalna ilość osób: ok. w przygotowaniu...
Nagłośnienie: w przygotowaniu...
DAF MB200
1934
opis w przygotowaniu...
Ilość miejsc siedzących: w przygotowaniu...
Maksymalna ilość osób: ok. w przygotowaniu...
Nagłośnienie: w przygotowaniu...
Jelcz PR110
1383
opis w przygotowaniu...
Ilość miejsc siedzących: w przygotowaniu...
Maksymalna ilość osób: w przygotowaniu...
Nagłośnienie: w przygotowaniu...
Ikarus 280.26
1545
opis w przygotowaniu...
Ilość miejsc siedzących: 35
Maksymalna ilość osób: ok. 145
Nagłośnienie: w przygotowaniu...
|
| |
Stocznia Północna N
2024
Wagon N 2024 (ex 629, exex 178) został wyprodukowany w 1951 roku w gdańskiej Stoczni Północnej. Tak jak inne wozy generacji N, na przełomie lat 60-tych i 70-tych przeszedł modernizację polegającą na przebudowie na jednostronny, lecz - co ciekawe - pozostawiono stanowiska motorniczego na obu końcach wagonu, w celu jego eksploatacji w ruchu wahadłowym, podczas remontów torowisk. W takim stanie przetrwał do końca eksploatacji wozów generacji N w Poznaniu, czyli do 31.12.1992 roku. 01.01.1993. został przeznaczony na wagon gospodarczy (otrzymał numer 2024) - do holowania uszkodzonych składów oraz przewozu różnego rodzaju materiałów. W 2004 roku został on wyłączony z eksploatacji. Obecnie oczekuje na remont na terenie zajezdni Głogowska.
Sanocka Fabryka Wagonów ND
436
Już wkrótce do składu N+ND 602+456 dołączy drugi wagon doczepny - ND 436. Obecnie wagon 436 przechodzi remont, prace prowadzone są przez spółkę Modertrans. Wagony typu ND wyprodukowane przez Sanocką Fabrykę Wagonów były pierwszymi wagonami generacji N dostarczonymi do Poznania. Osiem wozów doczepnych dotarło do naszego miasta w roku 1950.
Konstal 13N
115
Po doraźnym zaspokojeniu potrzeb krajowych przewoźników dostawami wagonów typu N i 4N, przystąpiono do realizacji programu produkcji tramwaju szybkobieżnego. Opracowana konstrukcja wzorowana była na czeskim tramwaju T1, zaś wyposażenie elektryczne na rozwiązaniach belgijskiej firmy ACEC. W latach 1959 - 1969 zbudowano łącznie 845 wagonów serii 13N, które prawie w komplecie trafiły do Warszawy (jedynie 4 sztuki pozostały na Śląsku) i tylko tu były i są do dziś eksploatowane. Wagony 13N były pierwszymi produkowanymi w Polsce tramwajami, wyposażonymi w rozrząd samoczynny oraz nożny nastawnik jazdy. Znajdujący się w Poznaniu egzemplarz, został pozyskany ze stolicy w 1998 roku (w wyniku wymiany za poznański wagon typu 102Na, nr 42). Pochodzi on z jednej, z wczesnych serii produkcyjnych, a podczas eksploatacji był poddawany modyfikacjom.
W marcu 2008 roku poznański wagon 13N 115 został odstawiony ze względu na zły stan techniczny.
Fuchs/Heidelberg KSW
158
Wagony typu KSW (Kriegsstrassenbahnwagen - Wojenny Wagon Tramwajowy) dostarczone zostały do Poznania w roku 1944. Prosta konstrukcja umożliwiała bezproblemową eksploatację także w okresie wojennych niedoborów części zamiennych, a szerokie jednoskrzydłowe drzwi umieszczone po obu stronach pudła ułatwiały szybką ewakuację pasażerów w momencie bombardowania. Ostatni zachowany wagon typu H o numerze 158 (ex 2033) czeka obecnie na remont, stojąc wraz z innymi zachowanymi wagonami na tyłach zajezdni Głogowska.
Wismar S2D
423
Zniszczenia drugiej wojny światowej sprawiły, że miasto Poznań nie dysponowało odpowiednią do potrzeb ilością taboru tramwajowego. Po wojnie podjęto decyzję o zakupie używanych wagonów ze Szczecina. Wśród 30 zakupionych wozów znalazły się m.in. wagony doczepne z wejściem pośrodku produkowane w fabrykach w Wismarze i Niesky. Wagon 423 (o szczecińskim numerze 502) odnaleziony został na działce w Suchym Lesie. Obecnie oczekuje remontu.
Carl Weyer
305
Historia Carl Weyerów w Poznaniu sięga roku 1904. Wtedy to do stolicy Wielkopolski dostarczono osiem pierwszych wagonów silnikowych z fabryki w Duesseldorfie. W 1905 roku do Poznania dotarło pięć pierwszych wagonów doczepnych - nieco krótszych od silnikowych (7,5 zamiast 8,7 metra) i wyposażonych w inne okna (prostokątne zamiast zakończonych łukowo). 14 z 32 sztuk doczepek zmontowano w Poznaniu - na terenie warsztatów PKE przy ul. Gajowej. Carl Weyery służyły mieszkańcom miasta przez ponad pół wieku. Ostatnie wagony doczepne zjechały z tras w 1960 roku. Wagon 305, wyprodukowany w 1905, odnaleziony został na działce w Fabianowie. Obecnie oczekuje remontu.
Podwozie wagonu typu I
2054
Od kilkudziesięciu lat, wagon towarowy nr 2054 stał na terenie zajezdni tramwajowej przy ul. Gajowej. Stopniowe likwidowanie obiektów znajdujących się na Jeżycach było dobrą okazją do wyjęcia pojazdu zbudowanego na historycznym podwoziu tramwaju elektrycznego typu I lub II (takie wagony eksploatowano w Poznaniu od 1898 roku). Przebudowy wagonu na towarowy dokonano jeszcze przed II wojną światową - i od tego czasu pojazd pełnił funkcję kontenera na wióry ze stolarni.
W dniu 8 października zabytkowy wagon przewieziono na teren zajezdni przy ul. Głogowskiej, gdzie podwozie zostanie odnowione - a w przyszłości posłuży do odbudowy wagonu osobowego pochodzącego z końca XIX wieku.
